اين فروغ جاودان ((سي جيهري)) است
كه چون در كوي حصيرفروشان تعليم ميداد،1
از راه استدلال و منطق حقايقي را عرضه داشت كه او را مورد بغض مردمان قرار داد.
آنهنگام، چون ساعتي ديواري ما را
متوجه ساعتي كند كه همسر خداوندگارمان مسيح [يعني كليسا]
براي خواندنِ سرود نيايش بامدادي
به افتخار شوي خود برميخيزد، تا عشق او را برانگيزد.
مورد نخست ممكن است اشارهاي به يك ساعت شماطهدار از هر نوع و دومي بايد راجع به دستگاه زنگ ساعت باشد، با حركت كند چرخ بزرگ و چرخش سريع چرخ طيار.2
1322 ـ 1325، كليساي جامع نرويچ. گزارش مصالحي كه براي ساختمان آن لازم بوده است ذكر شده است.
1323 ـ 1334، صومعهٴ گلاستونبري، سامرست. در آنجا ساعتي بود كه مانند ساعت ويمبورن (حدود 1320) به پيتر لايتفوت راهب نسبت داده ميشد كه در واقع ناشناس است، جز اينكه جان للاند (1506؟ ـ 1552) در سفرنامهٴ خودش اين مطلب را دربارهٴ او نوشته است.
جان گلاستون در تاريخش تا سال 1493، ميگويد آدام سُدبري رئيس صومعه (1323 ـ 1334) ساعت بزرگي ساخته بود. روايت شده است كه وقتي در سال 1539 صومعهٴ گلاستونبري بسته شد، اين ساعت را به ولز بردند. ساعت ولز بيشك مربوط به بعد از آن است (حدود 1392).
1326 ـ 1335 صومعهٴ سنت آلبانز، هرتفردشاير. بحث در اين مورد به شخصيتي مربوط است كه زماني رئيس آن صومعه بود، يعني ريچارد والينگفرد، و ما در فصل ششم از او سخن گفتيم. اطلاعات از كتاب اعمال روٴساي صومعهٴ سنت
آلبانز و از كتاب للاند است كه دو قرن بعد نوشته شده. در كتاب اعمال گفته شده او وسيلهاي بهنام آلبيون (نوعي افلاكنما؟) ساخت. وقتي ادوارد سوم از سنت آلبانز ديدار ميكرد، ريچارد والينگفرد را بهخاطر تلف كردن آن همه پول و كار روي آن اورولوگيوم بيربط سرزنش كرد، درحاليكه كليسا حالتي ويرانه داشت و كارهاي